روز شمار و تقویم تاریخ 26 مرداد

روز شمار و تقویم تاریخ 26 مرداد

رویدادهای مهم 26 مرداد در تقویم خورشیدی:

عین‎الدوله والی آذربایجان و سپهدار تنکابنی به سعدآباد تبریز رسیدند و از قوای دولت بازدید کردند. (1287 ش)

مستوفی الممالک وزیران خود را معرفی کرد: (1293 ش)
مستوفی الممالکمستوفی الممالک رئیس الوزراء و وزیر داخله – علاء السلطنه وزیر خارجه – غلامحسین خان صاحب اختیار وزیر جنگ – محتشم السلطنه وزیر مالیه – ذکاء الملک وزیر عدلیه – شهاب الدوله وزیر پست و تلگراف و وزیر فوائد عامه – مهندس الممالک وزیر تجارت و وزیر علوم و اوقاف.

قيام‌ افسران‌ تهران‌ و خراسان‌ (1324 ش)

تشکيل‌ اولين‌ جلسه‌ کميسيون‌ تهيه‌ قانون‌ مطبوعات‌ (1331 ش)

درخواست‌ مدیر روزنامه‌ پرخاش‌ و 12 تن‌ دیگر از مدیران‌ مطبوعات‌ از نخست‌وزیر وقت‌ مبنی بر شرکت‌ نمایندگان‌ مطبوعات‌ در کمیسیون‌ تهیه‌ قانون‌ مطبوعات‌ (1331 ش)

روابط عمومی ستاد ارتش اعلام کرد که به علت وجود نادرستی‎ها و سوء جریانات مالی سپهبد کیومرث صالح و دو سرتیپ و دو سرهنگ از ارتش اخراج شدند. (1353 ش)

محمد وهاب زاده، مدیرعامل ب.ام.و ایران به اتهام تهیه فاکتورها و اسناد جعلی برای فروش اتومبیل به قیمت گزاف بازداشت شد. (1354 ش)

عده زیادی از مردم تهران در اجتماعی که در مساجد امام حسین(ع)، لرزاده و آذربایجانی‎ها تشکیل شده بود شرکت نمودند و به عزاداری پرداختند ولی ناگهان مورد حمله و یورش پلیس قرار گرفتند. (1357 ش)

از صبح امروز بازار تهران تعطیل بود و مردم در دسته های حدود 200 نفری با سردادن شعارهایی با مضمون «چون مساجد امام حسین (ع) و لرزاده تعطیل است، به ناچار در بازار اجتماع خواهیم داد» در محوطه بازار اجتماع کردند. (1357 ش)

از ساعت 8/30 الی 11/30، مراسم بزرگداشتی در یزد به مناسبت شهدای حوادث اخیر با حضور جمعیتی حدود 4 هزار نفر در مسجد حظیره برگزار شد و پس از آن جمعیتی حدود 1500 نفر ضمن برپایی راهپیمایی در تعدادی از خیابان‌ها، مجدداً به منظور برپایی نماز جماعت به مسجد بازگشتند. (1357 ش)

مراسم بزرگداشتی در اردکان به مناسبت شهدای شهرهای اصفهان و شیراز در یکی از مساجد برگزار شد. در پایان ضمن برپایی تظاهرات، تعدادی از شیشه‎های چندین شعب بانک شکسته شد. در این تظاهرات یک نفر به شهادت رسید و 5 نفر مجروح شدند. (1357 ش)

پس از پایان مراسم نماز جماعت ظهر، عده‎ای حدود 60 نفر ضمن خروج از مسجد امام قم، شعارهایی علیه رژیم سردادند که با دخالت مأموران متفرق شدند. (1357 ش)

در ساعت 15/30، جمعیتی ضمن خروج از مسجد کاظم بیک بابل شعارهایی علیه رژیم سر دادند که با دخالت مأموران متفرق و سه نفر دستگیر شدند. (1357ش)

از ساعت 13 الی 15، جمعیتی حدود هزار نفر در مسجد امام حسین (ع) واقع در میدان امام حسین تهران اجتماع و پس از خروج از مسجد تظاهراتی برپا کردند که با دخالت مأموران متفرق و دو نفر دستگیر شدند. (1357 ش)

شهادت شهید علی رمضان ‏پور (1358 ش)
شهید علی رمضان‏ پورشهید علی رمضان‏ پور در ۲۵ تیرماه ۱۳۴۰شمسی در جوادیه تهران دیده به جهان گشود. پنج ساله بود كه خانواده از تهران به كرج نقل مكان كردند و در خیابان زرندی چهارصد دستگاه ساكن شدند. علی، دوران ابتدایی را در مدرسه فاتح (شهید مصطفی خمینی جهانشهر) گذراند و اول راهنمایی بود كه خانواده‎‏اش به باغستان نقل مكان كردند. دوران راهنمایی را در مدرسه راهنمایی ترقی در گوهردشت طی كرد. علی‎‏رغم این‏كه از هوش سرشاری برخوردار بود و در مدرسه شاگرد ممتازی بود، اما به ‏دلیل فقر مالی خانواده مجبور شد مدرسه را رها كند و برای كمك در امرار معاش خانواده در یك آهنگری مشغول به كار شد. بعد از سه سال شاگردی چون بازار كار آهنگری مناسب نبود ، علی به تهران رفت و نزد دایی‌اش در خیابان ترقی مشغول به كار پرس‏كاری شود. بعد از آن بود كه علی برای تحصیل خواهرش اهمیت بسیاری قائل شد و همیشه به پدر و مادرش سفارش می‏‌كرد كه بگذارند خواهرش درس بخواند. یك سال از اشتغال او در پرس‏كاری می‏‌گذشت كه جرقه‏‎های انقلاب شعله‏‌ور شد. خانواده علی از طریق دایی‏‌اش خبردار شدند كه علی در راهپیمایی‏‎ها و درگیری‏‎ها شركت می‏‎كند؛ وقتی خانواده خطرات این كار را به علی هشدار می‏‎دادند و سعی می‏‎كردند او را از شركت در این‏گونه مراسم منصرف كنند، علی در جواب می‎‏گفت: «ما همه باید به امام كمك كنیم، دست به دست هم بدیم و حكومت طاغوت را نابود و حكومت اسلامی برپا كنیم.» پس از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی، دشواری‎های پس از انقلاب پیش آمد.
دوازدهم اردیبهشت‏ ماه ۱۳۵۸شمسی زمانی که استاد مطهری توسط ضد انقلابیون به شهادت رسید، علی آن‏قدر بی‌‏تابی كرد كه در بستر بیماری افتاد و یك هفته در خانه مادربزرگش بستری شد. بعد از آن، یك روز علی به خانه آمد و گفت كه در پادگان ولی‏عصر (عج) عشرت‏‌آباد تهران به عضویت سپاه درآمده است. علی بعد از گذراندن دوره آموزشی سپاه با وظیفه حفاظت از راه‎‏آهن تهران، مشغول خدمت به انقلاب و نظام اسلامی می‏‎گردد. چندی بعد، علی به ‏همراه تعدادی از پاسداران انقلاب اسلامی برای مقابله با غائله ضد انقلاب به فرماندهی شهید دکتر مصطفی چمران عازم کردستان می‏‎شود. یك هفته پس از رفتن علی، خبرهای ضد و نقیضی از كردستان به گوش م‎ی‏رسد؛ بعضی از اطرافیان، پدر و مادر علی را سرزنش می‏‎كنند كه چرا اجازه داده‎‏اند پسرشان به چنین معركه خطرناكی وارد شود. اخبار رادیو و تلوزیون و روزنامه‏‎ها نیز خبر از درگیری‏‎های شدید در شهرهای كردستان نظیر سنندج، مهاباد، سقز، پاوه و… می‏دهد تا این‏كه چندی بعد، از طرف پادگان ولی‏عصر (عج) به خانواده رمضان ‏پور اطلاع داده شد که علی در تاریخ بیست و ششم مردادماه ۱۳۵۸ هجری شمسی در غائله پاوه در كنار سردار سپاه اسلام شهید دكتر چمران و دیگر پاسداران مدافع كیان اسلام و مسلمین و امت مظلوم كُرد در آن سرزمین به شهادت رسیده و در همان خاك آرمیده است. آری! در عصر فراموشی‏‎ها و غفلت‏‎ها نیز می‏‎توان قوه جاذبه خاك را وانهاد و پای در حریم دلداگی‎‏ها گذارد تا آنجا كه بهار در سادگی و ایستادگی درختان باغ عشق تنفس می‏‏‎كند و نسیم باد از فراسوی خلود و جاودانگی مشام جان حق‏جویان را معطر می‎‏سازد، بتوان در وانفسای معشیت و معصیت، دل بر كوی دلبختگان سپرد. شهید علی رمضان‏پور در نخستین ماه‏‎های تلؤلؤ پرشكوه انقلاب اسلامی، پای در ركاب امام عصر خویش، با شتابی شگفت خود را به كاروان عاشورای ۶۱ هجری رسانده و سه دهه پیش همراه با ۲۵ سرو به خون نشسته، در كنج غربت در خاك خاطره‏انگیز پاوه، همه دلداگان را به تأمل واداشته است كه گر مرد رهی میان خون باید رفت… «می‎‏خواهم عرض كنم شهدای كردستان و خانواده‏‎های این شهیدان خصوصیاتی دارند كه در دیگر استان‏‎ها كم‏تر دیده می‏‎شود و غالباً دیده نمی‎‏شود. این خصوصیات یكی این است كه شهیدان این خطه مظلومانه‎‏تر و غریبانه‎‏تر به شهادت رسیدند و خانواده‎‏های آن‏ها صبر دشوارتری کردند.» (قسمتی از فرمایشات مقام معظم رهبری در دیدار خانواده‎‏های شهدا و ایثارگران كردستان ۲۲ اردیبهشت‏ ماه ۱۳۸۸شمسی)

شهادت شهید احمد زواره رستم ‏آبادی (1360 ش)
شهید احمد زواره رستم ‏آبادیشهید احمد زواره رست م‏آبادی در سال ۱۳۴۰شمسی در شهرستان ورامین پا به عرصه گیتی نهاد. احمد در دومین سال جنگ تحمیلی و در تاریخ بیست و ششم مردادماه سال ۱۳۶۰ هجری شمسی درحالی‏که بیست بهار از عمر خود را پشت سر گذاشته بود در شهرستان اهواز جان به جان ‏آفرین تسلیم نمود و در جرگه شهیدان سرفراز جمهوری اسلامی ایران قرار گرفت.

ترور “ملاصالح خسروی” روحانی مبارز اهل سنت، توسط عوامل ضدانقلاب (1360 ش)
ملاصالح خسرویملاصالح خسروی از روحانیان مبارز اهل سنتی بود كه از سالیان قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، علیه رژیم پهلوی و دفاع از اسلام و وحدت اسلامی به پا خاسته بود و در این راه، حبس و شكنجه‎‏های فراوانی در زندان‏‎های سنندج و تهران به جان خرید. وی پس از پیروزی انقلاب، به عنوان روحانی انقلابی، منادی وحدت و دفاع از انقلاب و امام بود و لحظه‎‏ای از افشاگری و رسوا نمودن عناصر ضدانقلاب و گروه#‏های فریب خورده از پای نمی‏‎نشست. ملاصالح خسروی در زمان حیات خویش، با زبان گویایش، همواره رسواگر امپریالیسم و بازیچه‏‎های پست داخلیش همچون گروهك‏‎های خودفروخته دموكرات، كومله و منافقین بود تا اینكه به هنگام اذان مغرب در مسجد جامع سنندج مورد اصابت گلوله‎‏های كینه توزانه ضدانقلاب قرار گرفت و به همراه فرزندش به لقاء اللَّه رسید.

آغاز بازگشت آزادگان سلحشور از بند رژیم بعثی پس از سال‎‏ها اسارت (1369 ش)
 آغاز بازگشت آزادگان سلحشور از بند رژیم بعثی پس از سال‎‏ها اسارتروز 26 مرداد سال 1369، میهن اسلامی شاهد حضور آزادگان سرافرازی بود كه پس از سال‎‏ها اسارت در زندان‏‎ها و اسارتگاه‎‏های مخوفِ رژیم بعث عراق، قدم به خاك پاك میهن اسلامی خود گذاشتند. در این میان ستاد رسیدگی به امور آزادگان كه در 22 مرداد 69 تشكیل شده بود به تبادل انبوه اسرا پرداخت. این ستاد با مساعدت و همراهی دیگر دستگاه‏‎ها، تبادل حدود چهل هزار آزاده را با همین تعداد اسیر عراقی انجام داد. آزادگان، با ایمان راسخ خود در برابر همه فشارهای جسمی و روحی دشمنان ایستادند و روابط اجتماعی جامعه كوچك اردوگاهی خود را بر پایه اخلاق حسنه بنا نهادند و از شكنجه‏‎های مزدوران بعث هراسی به خود راه ندادند. آزادگان، صبورتر از سنگ صبور و راضی‏ترین كسان به قضای الهی بودند. اینان سینه‎‏هایی فراخ‏تر از اقیانوس داشتند كه از همه جا و همه كس بریده و به خدا پیوسته بودند. آزاده نامیده شدند چون از قید نفس و نفسانیات رهایی یافته بودند.

رحلت فقیه مجاهد آیت‎اللَّه “سیدعبدالمجید ایروانی” (1371 ش)
آیت‎‏اللَّه سیدعبدالمجید ایروانیآیت‎‏اللَّه سیدعبدالمجید ایروانی در سال 1313 شمسی در تبریز دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تبریز و سطوح عالی را در قم سپری كرد و از محضر فقیهانی چون آیات عظام: سیدحسین بروجردی، سید محمد محقق داماد و محمدعلی اراكی كسب فیض كرد. ایشان همچنین دروس فقه و اصول را نزد حضرت امام فرا گرفت و پس از تبعید آن حضرت، به فعالیت‎‏های سیاسی و مبارزه با نظام ستمشاهی روی آورد. آیت‎‏اللَّه ایروانی از سال 1350 شمسی به دستور امام راحل در یكی از بزرگ‏ترین مساجد تهران به اقامه نماز پرداخت و مهدیه تهران را احیاء كرد و در این مسیر چند بار دستگیر و زندانی گردید. ایشان پس از پیروزی انقلاب اسلامی در تاسیس بسیاری از نهادهای انقلابی شركت داشت و با تشكیل جامعه روحانیت مبارز تهران، فعالیت‏‎های خود را گسترش داد. وی همچنین به عنوان نماینده امام در بنیاد مستضعفان در شكل‎‏گیری آن نقش بسزایی ایفا كرد. آیت‎‏اللَّه ایروانی در سال‏‎های پایانی عمر به تدریس فقه پرداخت تا این كه در پی یك بیماری طولانی، در 26 مرداد 1371، در 58 سالگی درگذشت.

رویدادهای مهم این روز در تقویم قمری (20 شوال):

دستگیری امام کاظم (ع) به دستور هارون (179 ق)
دستگیری امام کاظم (ع)هارون یکی از خلفای ستمگر عباسی هم‏‎دوره با امام موسی ابن جعفر علیه‎‏السلام، از بیم محبوبیت و نفوذ امام، کسانی را در مدینه بر حضرت گماشته بود تا از آن‏چه در گوشه و کنار خانه امام علیه‏‎السلام می‌گذرد، وی را آگاه کنند. او از محبوبیت بسیار و معنویت نافذ امام علیه‎‏السلام سخت بیم‎ناک بود. نفوذ معنوی امام موسی علیه‎‏السلام در دستگاه حاکم به‏حدی بود که کسانی مانند علی بن یقطین صدراعظم (وزیر) دولت عباسی، از دوستداران حضرت موسی بن جعفر علیه‎‏السلام بودند و به دستورات حضرت عمل می‌کردند. سرانجام بدگوئی‏‎هائی که اطرافیان از امام کاظم علیه‎‏السلام کردند در وجود هارون کارگر افتاد. وی در سفری نیز که در سال ۱۷۹قمری به حج رفت، بیش از پیش به عظمت معنوی امام علیه‎‏السلام و احترام خاصی که مردم برای امام موسی الکاظم علیه‌‏السلام قائل بودند، پی برد. هارون سخت از این جهت، نگران شد. وقتی به مدینه آمد و قبر منور پیامبر اکرم صلی‏‎الله علیه و آله و سلم را زیارت کرد، تصمیم بر جلب و دستگیری امام علیه‎‏السلام یعنی فرزند پیامبر صلی‏‎الله علیه و آله و سلم گرفت. وقتی قرار شد آن حضرت را از مدینه به بصره آورند، دستور داد چند کجاوه به کجاوه امام علیه‎‏السلام ببندند و بعضی را نابهنگام و از راه‏‎های دیگر ببرند، تا مردم ندانند که امام علیه‎‏السلام را به کجا و با کدام کسان بردند، تا یأس بر مردمان چیره شود و به نبودن رهبر حقیقی خویش خو گیرند و سر به شورش و بلوا برندارند و از تبعیدگاه امام علیه‎‏السلام بی‌خبر بمانند. و این‏‎همه بازگوکننده بیم و هراس دستگاه بود. هارون، امام موسی کاظم علیه‎‏السلام را – با چنین احتیاط‌ها و مراقبت‏‎هایی – از مدینه تبعید کرد و چندین سال امام علیه‎‏السلام از این زندان به آن زندان انتقال می‌یافت. شگفت آن‏که، هارون با توجه به شخصیت والای موسی بن جعفر علیه‏‎السلام پس از درگذشت و شهادت امام علیه‎‏السلام نیز اصرار داشت تا مردم این خلاف حقیقت را بپذیرند که حضرت موسی بن جعفر علیه‎‏السلام مسموم نشده بلکه به مرگ طبیعی از دنیا رفته است.

وفات ابوطاهر مقری؛ محدث و نحوی شهیر بغدادی (۳۴۹ ق)
ابوطاهر مقریابوطاهر مقری محدث، مقری و نحوی بغدادی، ادبیات عرب را نزد «ابن درستویه» فرا گرفت و در قرائت، ملازم درس «ابوبکر بن مجاهد» بود به‌‏طوری‏که از او با عنوان «غلام ابن مجاهد» یاد می‌‎کردند. ابوطاهر در نحو و قرائت به کوفه گردش داشت و به بسیاری از شیوخ بغداد علم قرائت آموخت. از جمله آثار ابوطاهر مقری، رساله‎ای در اخبار نحویان است که نسخه خطی آن در «دارالکتب مصری» نگهداری می‌‎شود هم‏چنین اثر دیگری در قرائت تحت عنوان «البیان» از مقری به ‏وسیله «خطیب بغدادی» رسیده بود که وی از آن استفاده کرده است. حلقه درس او در بغداد بسیاری از علاقه‌مندان به قرائت را به خود جذب کرد که از آن میان می‌توان «ابوالحسن ابن حمامی»، «عبیدالله بن عمر مصاحفی»، «علی بن محمد جوهری»، «ابوالحسین سوسنجردی»، «ابوبکر دوری» و «ابراهیم بن مخلد معدل» را نام برد. ابوطاهر به ‏عنوان یک حلقه مهم در زنجیره‌های روایت قرائات مورد توجه قرار گرفته و روایات او در کتب مختلف قرائت چون «التیسیر ابوعمرو دانی» و «المستنیر ابن سوار» و «الکامل هذای» ثبت شده است. ابوطاهر مقری سرانجام در تاریخ بیستم شوال‏المكرم سال ۳۴۹ هجری قمری دار فانی را وداع گفت.

وفات “محمدبن یعقوب فیروزآبادی‏ شیرازی” عالم بزرگ اهل سنّت (817 ق)
محمدبن یعقوب فیروزآبادی‏ شیرازیابوطاهر محمد بن یعقوب بن محمد شیرازی فیروزآبادی عالم بزرگ اهل‏سنت دارای حافظه‌‏ای قوی و معلومات زیاد بود. وی برای تحصیل علوم، مسافرت‏‎های متعددی انجام داد و در فقه، تفسیر، حدیث و لغت متبحر شد. ابوطاهر بیش از بیست سال قاضی القُضاة سرزمین یمن و سپس شیخ الاسلام آن دیار بود. الاحادیثُ الضَّعیفَه، قاموس اللُّغَه، المُثلَّث و جَلیسُ الاَنیس از آن جمله‎‏اند. ابوطاهر شیرازی در حدود 90 سال عمر كرد و پس از مرگ در یمن مدفون شد.

درگذشت فقیه امامی آیت‌‏اللَّه “میرزاجواد نوری” (1323 ق)
میرزاجواد نوریحاجی میرزا جواد بن حاجی ملا محمدعلی نوری، فقیه امامی، مجتهد، اصولی، و از مراجع تقلید به شمار می‏‎رفت. این عالم وارسته، نزد سیدمحمدشهشهانی كسب علم كرده و در اصفهان، ریاست مذهبی وقت به ایشان منتهی می‏‎شد. كتابٌ فی الاصول، كتابٌ فی الفِقه الاستدلالی، رسالاتی در طهارت و صلوة و نكاح و تجارت از جمله آثار میرزا جواد نوری می‏‎باشند. این فقیه جلیل در اصفهان رحلت كرد و در آن شهر به خاك سپرده شد.

انتشار نشریه‌ هفتگی الجناب‌ به‌ مدیریت‌ “میر سید علی جناب‌” در اصفهان‌ (1324 ق)

رویدادهای مهم این روز در تقویم میلادی (17 آگوست):

مرگ “اونوره دو بالزاك” نویسنده و داستان ‏سرای بزرگ فرانسوی (1850 م)
اونوره دو بالزاكاونوره دو بالزاك، نویسنده برجسته فرانسوی در بیستم مه 1799میلادی در شهر تور فرانسه به دنیا آمد. وی در آغاز نوجوانی همراه خانواده‌‏اش به پاریس رفت و تحصیلاتش را در رشته حقوق ادامه داد و پس از پایان تحصیل به كارآموزی وكالت پرداخت. ولی عدم علاقه وی به وكالت باعث ترك این شغل شد و بر اثر علاقه‏‎مندی به ادبیات، وارد عرصه نویسندگی گردید. وی در مدت كوتاهی، با كمال جدیت به پدید آوری آثار مختلف همت ورزید و پنجاه رمان نوشت كه سوژه بیشتر آن‏ها، تاریخی است. علی‏رغم این‏كه رمان‏‎های بالزاك خریداران بسیاری داشت، با این حال مقدار زیادی مقروض بود. در این هنگام برای این‏كه از دست طلبكاران رهایى یابد، با كوششی خستگی‏‎ناپذیر، كتاب عظیم كمدی انسانی را نوشت كه از بزرگ‏ترین كارهای ادبی جهان محسوب می‏‎شود. كمدی انسانی، تلاشی برای شناساندن جنبه‏‎های مختلف تاریخ فرانسه در دوران حیات نویسنده است. بالزاك در این اثر، بی‏آنكه مدعی بنیان‏‎گذاری مكتب تازه‏ای در ادبیات باشد، پایه‎های مكتب رئالیسم را كه طریقه نشان دادن حقایق امور، اعم از زیبایى و زشتی آن‏ها در مقابل ایده‎‏آلیسم كه خیال‏پرستی است، استوار ساخت و راه تازه‏ای در رمان‎‏نویسی گشود به طوری كه خط سیر نویسندگی را در قرن نوزدهم تغییر داد.
بالزاك معتقد بود كه در نوشته‎‏های رمانتیك، همه تركیبات ممكن، پایان یافته و همه اشكال آن، كهنه گردیده است. در نظر او، نویسنده باید مورخ عادات و اخلاق مردم و اجتماع خویش باشد. وی كوشیده است كه جامعه فرانسوی عصر خود را با خطوط و رنگ‎‏های واقعی تصویر كند. از این رو كمدی انسانی، مشحون از انتقادات بالزاك درباره جامعه فرانسه است و قهرمان هر یك از رمان‏‎ها و داستان‏‎های كوتاه این مجموعه، نمایانگر طبقات گوناگون جامعه‏‎ای است كه خوب و بد آن با دوراندیشی و دقت، نشان داده شده‏‎اند. زندگی بالزاك از سی سال كار در سكوت، هجده سال خلاقیت پرشور و هیجان در محیطی پر از نگرانی و تشویش و سرگرمی‎‏های گوناگون، و سه سال در سراشیبی تشكیل شده است. بالزاك در كلیه آثار خود كوشیده، آن‏چه را كه دیده و شنیده و آن‏چه را كه در دنیای خارج و حقیقت وجود دارد، عیناً بر روی كاغذ بیاورد. او این ویژگی‏‎ها را در كتاب معروف چرم ساغری به اوج خود رسانده است. بالزاك معتقد بود كه برای استفاده بردن از مزایا و لذت‎‏های زندگی، باید از حداكثر قوای حیاتی و مغزی و فكری سود جُست و خود نیز با بی‎‏احتیاطی فراوان، این نیروی عظیم را به كار انداخت و سخاوتمندانه از این منبع سرشار در خلق آثار و در راه كامرانی و لذت استفاده برد. بالزاك در میان پراكندگی و گوناگونی عجیب زندگی، در یك چیز پایدار بود و آنْ كار بود، كاری تب‌‏آلود كه گاه با سرعتی باور نكردنی انجام می‎‏گرفت چنانكه یكی از داستان‏‎هایش با نام بابا گوریو را تنها در سه شبانه روز نوشت. اما وی در تجدید نظر و اصلاح آثار خود چنان وسواس و دقت نشان می‏داد كه با وجود كهنگی دنیایى كه وصف كرده، داستان‏‎هایش هنوز زنده و گویاست. بالزاك در این آثار كه مجموع آن شامل پانزده تا بیست هزار صفحه است، نقاش و مفسّر جامعه‎‏ای است كه در آن، حالت جنگ مداوم میان گروه‎‏های مختلف، هرگز پایان نمی‎‏یابد. در نظر بالزاك، جنگ و مبارزه از خصال طبیعی بشر است و تنها از این راه است كه بشر می‏‎تواند در دنیای ثروت و شهرت جایی را اشغال كند یا بر خرافات چیره شود و محیطی سرشار از نیكوكاری و شفقت پدید آورد. سرهنگ شابر، آرزوهای بر باد رفته و دهقانان از دیگر آثار اوست. اونوره دو بالزاك سرانجام در 17 اوت 1850میلادی در 51 سالگی درگذشت.

زادروز سازنده واكسن تیفوئید (1870 م)
فردریك راسلدكتر «فردریك راسل» كاشف نهایی «واكسن تیفوئید» در 17 آگوست سال 1870 به دنیا آمد و در آغاز كار، پزشك ارتش آمریكا بود كه از سوی این دولت برای بررسی اوضاع پزشكی اروپا به فرانسه و آلمان فرستاده شده بود. وی مدت‎ها نیز در دانشگاه‎های آمریكا درس پزشكی می‎داد. مشكل دولت‌ها در لشكر كشی‎های دور دست ابتلاء سربازان به بیماری تیفوئید بود. دولت آمریكا برای دكتر راسل یك آزمایشكاه جامع ایجاد كرد و از او خواست كه واكسن قطعی تیفوئید را كشف كند. قبلا در این زمینه در كشورهای مختلف كارهایی شده بود و دكتر راسل بود كه واكسن نهائی بیماری تیفوئید را ساخت.

درگذشت “ژول میشله” نویسنده معروف فرانسوی (1874 م)
ژول میشلهژول میشْله، نویسنده فرانسوی در دهم فوریه 1798میلادی در خانواده تهیدستی در فرانسه به دنیا آمد. ژول تحصیلات درخشانی انجام داد و پس از پایان دروس متوسطه، با كوشش و تلاش فراوان، به ادامه آن در دانشگاه پرداخت و در ضمن، از راه تدریس در سازمان‏‌های مختلف فرهنگی، زندگی خویش را تامین می‏‌كرد. او در 21 سالگی به دریافت درجه دكتری نایل آمد و در دو رشته ادبیات و فلسفه رساله نوشت. میشله در 29 سالگی كتاب اصول فلسفه تاریخ را انتشار داد و اندیشه‏‌های فیلسوفان بزرگ ایتالیایى مبنی بر تاریخ زیست‌‏شناسی عالم انسانیت را در آن عرضه كرد. وی در سال‌های بعد كتاب دیباچه بر تاریخ جهان را نگاشت كه از حیث بینش وسیع و اندیشه عمیق و زنده، اثری استادانه و پرقدرت بود و به سبب تفسیر و معرفی افسانه‏های دوران اولیه و ادراك جغرافیایى تاریخ، اثری بسیار تازه و بی‏سابقه به شمار آمد. میشله هم‏چنین كتاب تاریخ فرانسه را در شش جلد نگاشت. وی در این اثر كه برجسته‏ترین نمونه از نوع شاعرانه تاریخ‏نویسی است، هنر نثرنویسی خود را آشكار می‌‏سازد و با صور ذهنی بسیار نیرومند، به نوشته تاریخی رنگ و برجستگی و جلای خاص می‏‌بخشد. میشله به تاریخ كشور فرانسه چون موجودی زنده می‏‌نگرد كه دارای پیكر و اعضا و ادراك و احساس است. او هم‏چنین آثار معروف خود به نام‌‏های ملت، تاریخ انقلاب فرانسه در هشت جلد، كتاب مقدس عالم بشری و تاریخ قرن نوزدهم در سه جلد را نگاشت كه برخی از آنها پس از مرگش به چاپ رسیدند. میشله، نابغه نثر و یكی از بی‏‌پرواترین و مبتكرترین نویسندگان فرانسه بود. او در تاریخ، خود را خط رابطی می‏‌داند میان دو انقلاب كه یكی به گذشته ارتباط می‏یابد و دیگری كه در شرف وقوع است. در نظر میشله، تاریخ سرگذشت غم‏انگیز مبارزه دائمی است. ژول میشله در اواخر عمر به سبب ضعف مزاج، به سفرهای طولانی پرداخت و با وجود كهنسالی از خلق آثار بزرگ دست بر نداشت تا اینكه سرانجام در 17 اوت 1874میلادی در 76 سالگی درگذشت.

درگذشت قهرمان استقلال آرژانتین خوزه سن مارتین (1850 م)
خوزه سن مارتین«خوزه سن مارتین» قهرمان استقلال آرژانتین كه در این كشور دارای احترام خاص است 17 آگوست 1850 درگذشت. وی 25 فوریه 1778 به دنیا آمده بود. در جوانی به اسپانیا رفته و در ارتش این كشور افسر شده بود. در همانجا، اندیشه استقلال آرژانتین و سایر سرزمین های تحت سلطه اسپانیا در قاره امریكا به او راه یافته بود. او اسپانیا را كه به سهولت به چنگ ناپلئون افتاده بود كشوری ضعیف كه استحقاق آقایی بر زادگاه او را ندارد تشخیص داده بود. در بازگشت به آرژانتین، «خوزه سن مارتین» برای دولت محلی یك هنگ سوار به وجود آورد كه بعدا با همین هنگ و كمك استقلال طلبان دیگر موفق به گرفتن استقلال آرژانتین از اسپانیا شد و آنگاه به كمك استقلال طلبان سایر سرزمین های لاتین نشین قاره آمریكا شتافت.

كشف دومین قمر مریخ با نام “دیموس” توسط “آزاف هال” امریكایی (1877 م)
قمر مریخی دیموسقمر مریخی دیموس یا وسعتی برابر 15 کیلومتر علاوه بر اینکه کوچکترین قمر سیاره مریخ به شمار می رود عنوان کوچکترین قمر منظومه خورشیدی را نیز به خود اختصاص داده است. سیاره مریخ دارای دو قمر کوچک به نام‎های فوبوس و دیموس است که تصویر قمر دیموس به تصویر روز نجوم 16 ماچ 2009 اختصاص یافته است. این تصویر که توسط دوربین مدارگرد مریخی MRO به ثبت رسیده است کوچکترین قمر مریخ را با 15 کیلومتر وسعت نشان می‎دهد که در عین حال یکی از کوچکترین قمرهای منظومه خورشیدی نیز به شمار می‎رود. قمر مریخی دیموس در سال 1877 توسط اخترشناسی آمریکایی به نام هال کشف شد. در عین حال احتمال وجود دو قمر مریخی در سال 1610 توسط ژوهانس کپلر اخترشناسی که قانون حرکات سیاره‎ای را کشف کرد، اعلام شده بود. با وجود اینکه احتمالات کپلر مبنای علمی نداشته است اما تاثیر آن به اندازه‎ای بود که این دو قمر 150 سال قبل از کشف در داستان تخیلی سفرهای گالیور در سال 1726 به خوبی تفسیر و مصور شده‎اند.
زادروز رهبر جنبش بازگشت بردگان سیاهپوست به آفریقا (1887 م)
ماركوس گارویماركوس گاروی Marcus Garvy را كه در روزی چون امروز در سال 1887 در جامائیكا به دنیا آمده بود نخستین سیاه پوستی می‎دانند كه جنبشی برای باز گرداندن سیاه پوستان از قاره آمریكا به افریقا ــ سرزمین نیاكانشان ــ به وجود آورد. به وجود آورد. وی عقیده داشت ازآنجاكه سیاهپوستان به صورت برده از آفریقا به آمریكا آورده شده اند و این ذهنیت در آنان و سپید پوستان باقی مانده است؛ در اینجا دشوار است كه بتوانند رشد كنند و ترقی تحت فشار و سیاست دولت محلی منطقی و دائمی نیست (مصنوعی و تبلیغات است)، ولی در قاره خودشان امكان پیشرفت برایشان وجود دارد.
پیش از ماركوس، بسیاری از بردگان آزاد شده آمریكای شمالی با كمك این دولت به آفریقا منتقل و در آنجا كشور لایبیریا را تاسیس كرده بودند که تا مدت‎ها یك وزیر منصوب از آمریكا بركار آنان نظارت داشت ازجمله در سال 1890 الكساندر كلارك سمت وزارت لایبیریا را برعهده داشت. نهضت ماركوس هواداران فراوان به دست آورد ولی از آنجا كه در آن زمان، جز اتیوپی، كشور آفریقایی دیگری استقلال نداشت شمار بسیار كمی از سیاهان بر پایه طرح ماركوس به آفریقا بازگشتند.

روز ملی و استقلال كشور افریقایی “گابن” از استعمار فرانسه (1960 م)
گابنكشور افریقایى جمهوری گابن با 267/667 كیلومتر مربع مساحت در غرب قاره افریقا و در همسایگی كشورهای كامرون، گینه استوایى و كنگو واقع شده است. جمعیت گابن بیش از یك میلیون نفر است كه غالباً مسیحی می‎‏باشند. مردم گابن به زبان رسمی فرانسوی صحبت می‏‎كنند هرچند گویش‎‏ها و زبان‎‏های گوناگون اقوام سیاه‏پوست نیز عمومیت دارد. ملیت سكنه گابنْ افریقایى و از نژاد سیاه هستند. پایتخت گابنْ لیبرویل نام دارد و واحد پول آن فرانك سی.اف.آ می‎‏باشد. پیش‎‏بینی جمعیت گابن تا سال 2020م در حدود یك میلیون و چهارصد هزار نفر است. این كشور از سال 1839میلادی تحت سلطه فرانسه قرار گرفت تا این كه در سال 1958میلادی در شمار جمهوری‏‎های خودمختار جامعه فرانسه قرار گرفت و در 17 اوت 1960میلادی پس از 120 سال استعمار، به استقلال رسید. گابن دارای دو روز ملی است یكی دوازدهم مارس و دیگری 17 اوت است كه استقلال گابن از فرانسه در این روز اعلام گردید.

كشته شدن ژنرال “محمد ضیاء الحق” رئیس جمهور پیشین پاكستان (1988 م)
ژنرال محمد ضیاء الحق رئیس جمهور سابق پاكستان در سال 1926 به دنیا آمد. وی از جوانی وارد نظام شد و بخش اعظم عمر خود را در ارتش گذراند. ضیاء الحق در روز 5 ژوئیه 1977میلادی در پی یك كودتای نظامی علیه حكومت ذوالفقار علی بوتو، نخست‏‌وزیر وقت پاكستان زمام امور را بر عهده گرفت. ضیاءالحق پس از به دست گرفتن قدرت، ذوالفقار علی بوتو را علی‎‏رغم درخواست‏‎های بین‏المللی در 4 آوریل 1979 به جوخه اعدام سپرد، اكثر احزاب پاكستان را منحل نمود و فعالیت‏‎های سیاسی را ممنوع كرد. ضیاءالحق با به دست گرفتن قدرت مطلقه در پاكستان، این كشور را به سمت بلوك غرب سوق داد و آن را به صورت یكی از اقمار امریكا در منطقه آورد، به طوری كه چندین پایگاه نظامی را در اختیار آنان قرار داد. تجاوز نیروهای شوروی به افغانستان در سال 1979، بیش از پیش موقعیت ضیاءالحق را نزد دولت‏‎های غربی مستحكم ساخت. وی از آن پس مجری سیاست‏‎های غرب در خصوص مسئله افغانستان گردید و پیشرفت سیاست امریكا در حل مسئله افغانستان با نقش او به عنوان كارگزار سیاست‏‌های غرب، در منطقه، صورت می‌‏پذیرفت. او در عین حال تلاش فراوانی داشت كه روابطی با جمهوری اسلامی ایران و عراق داشته باشد و به همین سبب در هیأت‏‎های میانجی منتخب سازمان كنفرانس اسلامی كه به ایران و عراق سفر می‏‎كردند عضویت داشت. ضیاءالحق هنگام كودتا وعده داده بود كه ظرف سه ماه با انجام انتخابات آزاد، حكومت را به دولت منتخب پارلمان تفویض خواهد كرد ولی بیش از یازده سال با كمال قدرت و خشونت بر پاكستان حكومت كرد. او دارای مخالفان فراوانی در داخل كشور بود كه بی‏نظیر بوتو دختر ذوالفقار علی بوتو، از مهم‏ترین آن‏ها بود. ژنرال ضیاءالحق سرانجام در راه بازگشت از ایالت پنجاب به اسلام آباد دچار سانحه هوایی گردید و در 17 اوت 1988میلادی به اتفاق 29 نفر از همراهانش در 64 سالگی كشته شد.

درگذشت‌ “رابرت‌ اسمیت‌”، نویسنده‌ و مولف‌ کتاب‎های‌ ورزشی (1997 م)



منابع:

iranianshistoryonthisday.com [نوشيروان کيهاني زاده]
rasekhoon.net
tabdil.net

ویرایش و انتشار: وبسوار

برگرفته از : روز شمار و تقویم تاریخ 26 مرداد